Süleyman aleyhisselâm’ın oğlu vefat etti. Süleyman aleyhisselâm bundan dolayı şiddetle üzüldü. Bunun üzerine iki melek kendisine geldi. Onun huzurunda hasım şeklinde diz çöktüler. Birisi dedi ki:

– Ben tohum ektim. Biçecek vaziyete geldiği zaman bu adam çiğneyip geçti. Ziraatımı ifsad etti.

Süleyman aleyhisselâm diğerinden sordu:

– Sen ne diyorsun?

Dedi ki:

– Ben yol üzerinde yürüdüm. Ziraatin üzerine geldim. Sağa sola baktım, gördüm ki yol ziraatin içinden geçiyor.

Süleyman aleyhisselâm ziraat sahibine sordu:

– Neden yola tohum ektin? Bilmez misin halk için yol gereklidir.

Ziraat sahibi:

– Sen çocuğun için neden üzülüyorsun? Bilmez misin ölüm ahiret yoludur!

Bunun üzerine Süleyman aleyhisselâm Rabbine tevbe etti. O günden itibaren çocuğu için üzülmedi.