Mahkeme sonucunu dışarıda öğrenen eşi, yaşlı gözlerle “sözde suçlu” Sokrates’i kucakladı:

– Sebepsiz yere ölüme çarptırılmana dayanamıyorum Sokrates!

Dostları da aynı sözü tekrarladılar.

Socrates, gülümsedi:

– Üzülme Xanthippe; dostlar, lütfen üzülmeyin. Suçlu olarak mı ölüm cezasına çarptırılsaydım yani? Bunu mu tercih ederdiniz yoksa?