Tevbesi şöyle oldu: Bir kadına aşık idi. Kışın soğuk bir gecede aşığının evinin duvarı altında durdu. Maşuka da duvarın üstüne çıkmıştı. Birbirine karşı hayran olup durdular. Müezzin sabah ezanını okurken, Abdullah yatsı ezanıdır sanıyordu. Gün doğmaya başlayınca anladı ki aşka gark olmuştu. Aşık olduğu kadın dedi ki:
”Ey İbn-i Mübarek! Utanmaz mısın ki bütün gece nefsin için ayakta durursun. Eğer imama uymuş olsaydın, imam da namaz içinde Kur’an okumayı uzatsaydı usanırdın”
Abdullah bu sözü işitince içine ateş düştü. Derhal tevbe etti. İlim ve Kuran’la meşgul oldu.
Tezkiretül Evliya – Feridüddin Attar
