Bir talebe hocasına sordu: Hz Adem cennetten niçin kovuldu?
Hoca cevap verdi: Hz Adem asil ve yüce bir öze/cevhere sahipti. Ne var ki cennetle yetinip kaldı. Gaipten kendisine uyarıcı bir ses geldi: Ey cennetin yüz çeşit bağla kendisine bağladığı insan! Bilesin ki, iki cihanda da Bizim dışımızdaki bir şeyle yetinen kimse, Bize layık değildir! Biz onun kapılıp kaldığı şeylerin hepsini ortadan kaldırır yok ederiz! Çünkü insanın Dosttan gayri hiçbir şeye gönül bağlamaması gerekir!
O sevgilinin yanında yüz binlerce yer var, (sen oraya bak)! Sevgilinin bulunmadığı bir yerin ne değeri var?
Sevgiliden başka bir şey için yaşayan kişi, isterse Hz Adem olsun, kovulup atılır!
Cennetlikler bilirler ki vermeleri gereken ilk şey, kendi canlarıdır.
Cennetlik olmayanlarsa, (dünyaya bağlanıp) canlarını feda etmekten kaçınanlardır.
Mantıku’t Tayr – Feridüddin Attar
