”Buhtunnasr, (İsrailoğulları’na) yapacağını yapınca, ona:
– ‘İsrailoğulları’nın bir adamı vardı. Onları, başlarına gelecek musibetler hususunda uyarıyor, seni onlara niteliyor ve anlatıyordu. Senin, İsrailoğulları’nın savaşçılarını öldüreceğini, zürriyetlerini esir edeceğini, ibadet yerlerini yıkacağını ve kiliselerini yıkacağını haber veriyordu. Fakat İsrailoğulları onu yalanladılar, (çeşitli ifadelerle) suçladılar, dövdüler, bağladılar ve hapse attılar!’ denildi.
Bunun üzerine Buhtunnasr, (Ermiya peygamberin hapisten çıkarılmasını) emretti. Ermiya peygamber de, hapisten çıkarıldı. Buhtunnasr, Ermiya peygambere:
– ‘Sen şu kavmi başlarına gelecek musibetleri uyarıyor muydun?’ diye sordu. Ermiya peygamber:
– ‘Evet!’ diye cevap verdi. Buhtunnasr:
– ‘Ben zaten bunu bilmekteydim!’ dedi. Ermiya peygamber devamla:
– ‘Allah beni onlara peygamber olarak gönderdi. Fakat onlar beni yalanladılar!’ dedi. Buhtunnasr:
– ‘İsrailoğulları seni yalanladılar, dövdüler ve hapse attılar öyle mi?’ dedi. Ermiya peygamber:
– ‘Evet!’ dedi. Buhtunnasr:
– ‘Peygamberlerini yalanlayan ve Rablerinin çağrısını yalanlayan topluluk ne kötü bir topluluktur! Benimle (Babil diyarına) gelme durumun var mı? (Eğer gelirsen) sana ikramda bulunurum ve iyi davranırım. Eğer kendi memleketinde kalmak istersen sana güvence veririm!’ dedi. Ermiya peygamber, ona:
– ‘Ben şimdiye kadar Allah’ın güvencesinden/emanından ayrılmadım. Hiçbir saat/an bile onun güvencesinden çıkmadım. Eğer İsrailoğulları Allah’ın güvencesinden çıkmamış olsalardı senden ve bir başkasından korkmazlardı. Senin onlar üzerinde bir otoriten olmazdı!’ dedi.
Buhtunnasr, Ermiya peygamberden bu sözleri işitince onu kendi haline bıraktı. Bunun üzerine Ermiya peygamber, kendi diyarı olan İlya/Kudüs şehrinde kaldı.
Peygamberler Tarihi – İbn Kesir
