”Duvara gelince; o, kentte iki yetim oğlana aitti” (elKehf 18/82)
Süheyli ded ki: ”Bu iki yetim, Kaşih’in oğulları olan Esram ve Sureym idiler.”
”Altında onlar için saklanmış bir define vardı…” (el Kehf 18/82)
Denildiğine göre bu hazine, altından bir hazine idi. Bu görüşü, İkrime söylemiştir.
Yine denildiğine göre bu hazine, bir ilim idi. Bu görüşü de, Abdullah İbn Abbas söylemiştir.
Daha doğru olan ise bu, altından bir levha olup içinde ilim yazılı idi.
Bezzar dedi ki: Ebu Zer’den merfu olarak şu hadisi rivayet etmiştir:
‘‘Yüce Allah’ın, kitabında (el-Kehf, 18/82) bahsettiği hazine, içi dolu bir altın levha idi. Onda şu yazılı idi: Kadere yakinen iman eden bir kimsenin yorulmasına hayret ederim. Ateşi hatırlayıp da sonra gülen kimseye şaşarım. Ölümü hatırlayıp da sonra ”La ilahe illallah” sözünden gafil olan kimseye şaşarım.”
Yine bu hadis bu şekilde Hasan el-Basri, Gufre’nin azadlısı Ömer ile Cafer es-Sadık’tan da buna benzer lafızla rivayet edilmiştir.
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
