Sonra Hz İbrahim, Allah’ın dilediği kadar onlardan uzakta kaldı ve (bir müddet sonra) tekrar (oraya) geldi. Bu sırada Hz İsmail, zemzemin yakınlarındaki büyük bir ağacın altında okunu bileyip yontuyordu. Babasını görünce hemen babasına doğru ayağa kalktı. Bir babanın oğluna, bir oğulun babasına karşı kavuştuklarında yaptığı şeyleri yaparak birbirlerine sarıldılar. Sonra:
-‘Ey İsmail! Allah bana bir iş emretti’ dedi. Hz İsmail:
-‘Rabbimin sana emrettiğini yap’ dedi. Hz İbrahim:
-‘Bana yardım edeceksin’ dedi. Hz İsmail:
-‘Tabi ki, sana yardım ederim’ dedi. Hz İbrahim:
-‘Allah şuraya bir ev yapmamı emretti’ dedi ve etrafta bulunan yüksek bir tepeyi gösterdi.
İşte burada Kabe’nin temelini atıp binayı yükselttiler. Hz İsmail taş getiriyor, Hz İbrahim de binayı kuruyordu. Sonunda bina yükselince Hz İsmail taş getirip Hz İbrahim’in ayağının altına koydu. Hz İbrahim onun üzerine çıkıp binayı örüyor ve İsmail de taş getiriyordu. Bu sırada da:
-”Ey Rabbimiz! Bunu bizden kabul et; çünkü sen, çok iyi işiten, çok iyi bilensin.” (Bakara 127) diyorlardı.
İkisi de, Beytullah’ın etrafını dönene kadar bina yapıyorlardı ve şöyle diyorlardı:
-”Ey Rabbimiz! Bunu bizden kabul et; çünkü sen, çok iyi işiten, çok iyi bilensin.” (Bakara 127)
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
