Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
”Allah, kendisine hükümdarlık verdi diye (şımararak), İbrahim ile Rabbi hakkında tartışmaya gireni görmedin mi? İbrahim ona, ”Benim Rabbim hem diriltir ve hem öldürür.” dediği zaman, ”Ben de diriltir ve hem öldürürüm.” demişti. İbrahim, ”Allah güneşi doğudan getiriyor, haydi sen de onu batıdan getir!” deyince, o inkarcı şaşırıp kalmıştı! Allah zalimler toplumunu doğru yola iletmez.” (Bakara 258)
Yüce Allah, burada, dostu Hz İbrahim’in, kendini Rab yerinde gören zorba ve azgın hükümdarla yaptığı münazarayı anlatmaktadır. Hz İbrahim, o zorba hükümdarın delillerini boşa çıkarmış; bilgisizliğinin çokluğunu, aklının kıtlığını ortaya koymuştu. Kuvvetli delillerle onu susturmuş, apaçık olan doğru yolu ona göstermişti.
Tefsirciler ile birçok soy bilimci ve rivayet bilginleri derler ki: ”(Bakara suresinin 258. ayetinde sözü edilen bu hükümdar, Babil kralıdır. Onun adı, Nemrud’dur.
Anlatıldığına göre Nemrud, 400 sene hüküm sürmüş; azgınlık ve taşkınlık yapmış, Allah’ın buyruğundan çıkıp zorbalık yapmış ve dünya hayatını ahirete tercih etmiştir. Hz İbrahim ise onu, tek hiçbir ortağı olmayan Allah’a kulluk etmeye çağırdığında cahilliği, sapıklığı ve uzun ömür sürmüş olması onu, yaratıcıyı inkara sevketmiş, bu konuda Hz İbrahim’le tartışmaya girişmiş, Rablık iddiasında bulunmuştu. Hz İbrahim: ”Benim Rabbim hem diriltir ve hem öldürür.’ dediği zaman, ‘Ben de diriltir ve öldürürüm.’ demişti.” (Bakara 258)
”Nemrud, ölüm cezaları kesinleşmiş iki adamı huzuruna getirterek, birinin öldürülmesini ve diğerinin serbest bırakılmasını emretmiş; güya bununla birini öldürmüş ve diğerini diriltmiş oldu.”
Elbette Nemrud’un bu davranışı, Hz İbrahim’in sözüne bir cevap olamaz. Çünkü Nemrud’un sözü, tartışma konusunun dışından olup bir göz boyama ve saptırmadan ibaret idi. Gürültü çıkarmaktan başka bir şey değildi. Hakikatte ise tartışmaktan çekilme demektir.
Hz İbrahim, Nemrud’un iddiasını boşa çıkaran onun yenik düştüğünü açıklıkla ortaya koyan bir başka delil öne sürdü:
”İbrahim, ”Allah güneşi, doğudan getiriyor, haydi sen de onu batıdan getir!” deyince…” (Bakara 258)
Hz İbrahim; onun sapıklığını, cahilliğini, yalan iddiada bulunduğunu, tuttuğu yolun yanlışlığını; bu iddialarıyla, cahil kavmi yanında böbürlendiğini ortaya koydu. Artık Nemrud’un, Hz İbrahim’e verecek cevabı kalmamıştı. Susmuş, konuşmaktan kesilmişti. İşte bu sebeple de Yüce Allah şöyle buyurmaktadır.
”O inkarcı şaşırıp kalmıştı! Allah zalimler toplumunu doğru yola iletmez.” (Bakara 258)
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
