‘Ey Havariler topluluğu!.. Hazinelerinizi göğe yerleştirin. Çünkü kişinin kalbi, hazinesinin olduğu yerdedir!’
İlim öğrenen, ilmi öğreten ve öğrendiğiyle amel eden kimse, göğün melekutunda kıymetli bir kimse olarak çağrılır.
Seninle topluma etki etmeyen bir toplumda senden bahsettirmeyen bir ilimden hayır yoktur.
Ey Havariler topluluğu! Hikmetli hususları, ehli olmayan kimseyle konuşmayın, yoksa hikmetli hususlara zultmetmiş olursunuz. Ehil olan kimseyi de hikmetli hususlardan alıkoymayın, yoksa onlara zulmetmiş olursunuz. İşler üç çeşittir:
1- Rüşdünü/erişkinliğini açığa çıkaran iş. Buna tabi olunuz.
2- Günahı açığa çıkaran iş. Bundan kaçının
3- Hakkında sizin ihtilaf ettiğiniz iş. Bunun bilgisini Yüce Allah’a havale edin!’
İnciyi, domuzun boynuna geçirmeyin. Çünkü domuz, inciyle hiçbir şey yapamaz. Hikmeti de, istemeyen kimseye vermeyin. Çünkü hikmet, inciden daha hayırlıdır. Hikmeti istemeyen kimse ise domuzdan daha kötüdür.
Sizler, yeryüzünün tuzusunuz. Çünkü sizle bozulduğuınuz zaman sizler için ilaç yoktur. Sizde, cehalete ait iki özellik var:
1- Şaşılacak bir durum yokken gülmek
2- Hiç uyumadan sabahlamak
İnsanların fitne bakımından en tehlikeli olanı kimdir? diye soruldu. Hz İsa: ‘Alimin zellesidir. Çünkü alim, zelle yapıp hata yaptığı zaman birçok insan da hata yapar!’ diye cevap verdi.
Ey kötü alimler! Dünyayı (taç etmek için) başınızın üzerine ve ahireti de ayaklarınızın altına koymuşsunuz. Sözünüz şifadır. Ameliniz, hastalıklıdır. Sizin misaliniz (acı bir bitki olan) zakkum/gül defnesi ağacı gibidir. Çünkü o ağacı gören şaşkınlığa uğrar, onu yiyen kimse ölür.
Ey kötü alimler! Cennetin kapılarının üzerine oturmuşsunuz. Kendiniz oraya girmezsiniz ve düşkünlerin de oraya girmesi için çağrıda bulunmazsınız. Allah katında insanların en kötüsü ilmiyle dünyayı talep eden alim kimsedir.
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
