İbn İshak, Hz Musa’nın Beytü’l Makdis’e gidişini anlatırken Bel’am bin Baura kıssasını da zikretmiştir. Yüce Allah, Bel’am bin Baura hakkında şöyle buyurmaktadır:
”Onlara, ayetlerimizi verdiğimiz şu kimsenin haberini de anlat. O ayetlerden sıyrılıp çıktı, derken şeytan onu peşine taktı ve sonunda azgınlardan oldu!
Eğer dileseydik, biz onu o ayetlerle yükseltirdik. Fakat o, alçaklığa saplandı ve tutkusunun peşine düştü. Artık onun durumu, üstüne varsan da, kendi haline bıraksan da dilini sarkıtıp soluyan köpeğin durumuna benzer. İşte ayetlerimizi yalanlayanların durumu da böyledir. Sen onlara, üzerinde düşünmeleri için bu kıssayı anlat.!
Ayetlerimizi yalanlayıp, sırf kendilerine zulmeden o kavmin durumu ne kötü örnektir!”
Abdullah bin Abbas ile birçok kimsenin belirttiğine göre Bel’am bin Baura, Allah’ın İsm-i A’zam’ını biliyordu. Kavmi, ondan, Hz Musa ile İsrailoğulları’na beddua etmesini istemiş, o da onlara (böyle bir şey yapmaktan) kaçınmıştı. Kavmi ona bu hususta ısrarcı davranınca, Bel’am bin Baura eşeğine binip İsrailoğulları’nın karargahına doğru yürüyüp gitti. Onlara yaklaştığında eşeği yere çöktü. Ayağa kalkana kadar eşeğe vurdu. Derken eşek az bir mesafe daha yürüdü ve tekrar yere çöktü. Bel’am, öncekinden daha şiddetli bir şekilde eşeğe vurdu, eşek ayağa kalktı, sonra tekrar yere çöktü. Bel’am yine eşeğe vurdu. Eşek, ona:
-‘Ey Bel’am! Nereye gidiyorsun? Yönümü bu taraftan çeviren önümdeki şu melekleri görmüyor musun? Allah’ın peygamberi Hz Musa’ya ve mü’minlere beddua etmek için mi gidiyorsun?’ dedi.
Bel’am, eşeğinden inmeden ona bir daha vurduğunda eşek yürüdü. Öyle ki Bel’am, Hüsban Dağı’nın tepesine çıktı ve orada Hz Musa ile İsrailoğulları’nın karargahını gördüğünde beddua etmeye başladı. Yalnız dili ona itaat etmiyor. Hz Musa ile kavmine dua ediyor kendi kavmine ise beddua ediyordu. Bel’am, onlara; dilinin sadece bu şekilde hareket ettiği şeklinde mazeret bildirdi. Daha sonra dili göğsüne sarktı. Kavmine de:
-‘Şimdi dünyam da ahiretim de benden gitti. Geriye sadece hile ve tuzak kaldı!’ dedi.
Daha sonra Bel’am, kavmine; kadınlarını süslemelerini, satmak üzere eşyalarla İsrailoğulları’na göndermelerini ve kendilerini onlara sunmalarını emretti. Böylelikle İsrailoğulları, zinaya düşeceklerdi. Çünkü ne zaman onlardan birisi zina etse onlardan kurtulmuş olacaklardı. Kavmi (onun dediğini) yapıp kadınları süslediler ve onları İsrailoğulları’nın karargahına gönderdiler. Onlardan ”Kesba” adında bir kadın, İsrailoğulları’nın ileri gelenlerinden biri olan Şimon bin Ya’kub oğulları kabilesinin reisi olduğu söylenen Zemra bin Şalom’un yanına geldi. Zimra bin Şalom onu çadırına soktu. Zimra bin Şalom onunla baş başa kaldığında Yüce Allah İsrailoğulları’na taun/veba hastalığını gönderdi. Ölüm onların içerisinde gezinmeye başladı. Bu haber Finhas İbnü’l-Ayzar bin Harun’a ulaşınca demirden olan kısa mızrağını alıp ikisinin bulunduğu çadıra girdi ve ikisini de mızrağa dizdi. Kısa mızrağı elinde olduğu halde o ikisini insanların huzuruna çıkardı. Elini böğrüne dayamış ve mızrağı çenesine yaslamıştı. İkisini de mızrağa takmış, göğe doğru kaldırıp:
-‘Allah’ım! Sana isyan eden kimseye biz böyle yaparız!’ diye dua etti.
Böylelikle Yüce Allah, içlerinde dolaşan veba hastalığını kaldırdı. O sırada vebadan ölenlerin sayısı, 70.000 kişi idi. En az söyleyen ise ölenlerin sayısının 20.000 kişi olduğunu söylemektedir.
(Veya bu olay,) Tih Çlü’nden çıkarıp Beytü’l Makdis’e doğru götüren Yuşa’ bin Nun komutasındaki Hz Musa’nın ordusunun başına gelmiş de olabilir. Nitekim Süddi bunu açıkça bir şekilde söylemiştir.
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
