Hazret-i Ömer’e ”FARUK” lakabının verilmesinin başka bir sebebinin de şöyle olduğunu rivayet ederler:
Yahudilerden birisi bir münafıkla bir iş hakkında anlaşamayıp mahkemelik olmuşlardı. Davanın halledilmesi için Yahudi, Sultan-ı Enbiya (sav) Efendimiz’in huzuruna gelmek istedi. Münafık olan da münafıkların reisi olan Ka’b bin Eşref’e gitmelerini öne sürdü. Neticede Peygamberin yanına geldiler. Resulullah, Yahudiyi haklı bulup onun lehine hüküm verdiler. Resulullah’ın vermiş olduğu hükme münafık razı olmayıp, Hz Ömer’in huzuruna geldiler. Kendisinden dava hakkında hüküm vermesini talep ettiler. Hz Ömer, münafıktan dava hakkında bilgi istedi.
-Bu Yahudinin dediği gibi midir? Münafık:
-Evet, Yahudi’nin dediği gibidir, fakat ben Peygamberin verdiği hükme razı değilim, dedi. Senin yanına geldim ki, sen bu davaya hüküm veresin. Hz Ömer onlara şöyle buyurdu:
-Siz burada durun. Ben gidip sizin davanıza bakarım, hükmümü veririm.
Hz Ömer eve giderek kılıcını alır, münafığın boynunu koparır ve ”Allah Teala’nın ve O’nun Resunü’nün hükmüne razı olmayan kimseye ben böyle hüküm veririm.” buyurur. O anda Cebrail gelip, Ömer’in hakkı batıldan ayırdığını haber verdi. Bunun içindir ki Ömer’e ”FARUK” lakabı verildi. Bu hususta Cebrail şu ayet-i celileyi getirmiştir.
-Sana indirilen (Kuran’a) a da, senden evvel indirilmiş olan (kitap)lara da herhalde iman ettiklerini boş yere iddia edenlere bakmaz mısın ki, onu inkar etmeleri ile emrolundukları halde yine tağut’un huzurunda muhakeme olunmalarını isterler. Şeytan da onları uzaklaştırıcı bir sapıklıkla büsbütün saptırmak ister. (Nisa 60)
Bu ayet-i celilede zikri geçen ”TAĞUTTAN” murad Ka’b bin Eşref’tir.
Dört Büyük Halife – Şemsüddin Ahmed Sivasi
