Rivayet ederler ki Hz Yusuf satılırken Mısırlılar onu almak için yanıp tutuştular. Alıcılar arttıkça, satıcı onun ağırlığının beş katı altın istedi.
O sırada gönlü kan revan içinde olan ve bu maksatla birkaç yumak ip eğirmiş yaşlı bir kadın, telaşla herkesin ortasına geçti ve canhıraş bir çığlık atarak seslendi: Ey şu yakışıklı Kenanlıyı elinde tutan satıcı! Ben bu delikanlının deli divanesi oldum! Onun için on yumak ip eğirdim! Al bunları, ver onu bana! El sıkışalım olsun bitsin!
Esirci gülmeye başladı ve yaşlı kadına dedi ki: Ey gönlü temiz! Bu nadir inci, hiç senin harem olabilir mi? Burada herkes onun için yüzlerce hazine vermeye hazır! Ey ihtiyar, buna ne senin gücün yeter, ne de yumaklarının!
İhtiyar kadın cevap verdi: Biliyordum elbet bu delikanlının bu bedele verilmeyeceğini! Dostlarım da düşmanlarım da, ”Şu kadın da alıcılar arasındaydı!” desinler istedim.
Mantıku’t Tayr – Feridüddin Attar
