İsa (a.s.), bir abid taifesinin yanından geçti. Zaif ve naif düştüklerini görünce hallerini onlara sorduğunda, cevab verdiler:

İsa (a.s.), bir abid taifesinin yanından geçti. Zaif ve naif düştüklerini görünce hallerini onlara sorduğunda, cevab verdiler:

– Biz ateşten korkar, cenneti ümid ederiz.

İsa (a.s.) onlara:

-Siz bir mahlukattan korkuyor, bir mahluktan da ümid ediyorsunuz! buyurdu.

Başka bir kavmin yanından geçerek sordu. Onlar:

-Biz Allah’ı sevdiğimizden ve celalini tazim ettiğimizden dolayı ibadet ediyoruz, dediler.

İsa onlara:

Allah’ın hakiki veli kulları sizsiniz. Sizinle beraber durmaya emrolundum.

Ebu Hazım buyurdu:

”Ben Allah’a sevabın ümidi veya ikabın korkusu için, ibadet etmekten utanıyorum. Çünkü bu takdirde efendisine karşı asi olan bir köle, gibi olurum ki, efendisinden korkmazsa çalışmaz.”

İhya-u Ulumid-Din – İmam Gazali