İbn Cerir et-Taberi ile birçok kimse, tufanın Kıpti hesabına göre Ağustos ayının 13’ünde meydana geldiğini belirtmişlerdir.
Nitekim Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:
”Şüphesiz, (Nuh tufanında) sular kabarınca sizi gemide biz taşıdık. Onu size ibret yapalım ve belleyici kulaklar onu bellesin diye.” (Hakka 11-12)
Müfessirlerden bazıları demişlerdir ki: ”Tufan suyu, yeryüzündeki en yüksek dağın tepesini 15 arşın (yaklaşık 10,2 m.) kadar aştı. 80 arşın (yaklaşık 54,4 m.) kadar aştığını söyleyenler de olmuştur. O zaman enine boyuna, ovasıyla, çölüyle, yamacıyla, dağıyla, kumsalıyla yeryüzünün her tarafı sular altında kalmış. Yeryüzünde gözünü açıp kapayabilecek, ne büyük, ne de küçük bir canlı kalmamıştır.”
İmam Malik, Zeyd bin Eslem’in şöyle dediğini nakleder: ”Tufandan önce insanlar, yeryüzünün bütün dağlarını ve ovalarını doldurmuşlardı.”’
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
