4. Mehmed Osmanlı padişahlarının arasında hükümdarlık tahtına en küçük yaşında oturanıdır. Belki de bu yüzden Topkapı Sarayı’ndaki hadımağaları çocuk padişah ile anasının etrafını aşılmaz bir duvar gibi sardı. Beş yıl içerisinde sekiz sadrazam değişti. Nihayet 4 Mart 1656 Cumartesi günü bu hadımağalarının zorbalığına çıkan ayaklanma 8 Mart Çarşamba günü bunların idamıyla neticelendi. Bu ayaklanma Vaka-i Vakvakiye ya da Çınar Vakası olarak bilinir.
Girit cenginden gelen, başı açık ve yalın ayak, sefil ve perişan iki yüz yeniçeri İstanbul’daki arkadaşlarına dert yandılar. Onlar da geçim derdinden ah-ü figan edip sürekli değeri düşürülmüş paradan maaşlarını aldıklarını, çarşı pazarda esnafın kendilerini bu paradan dolayı hakir görüp ellerindeki akçe ile bir şey alamadıklarını söylediler. Yeniçerilere kapıkulular ve halk da dahil olunca İstanbul’un içi bir mahşere dönüştü. Yüz bini bulan kalabalık bütün yolları tuttu. Padişahın divanı Alay Köşkü’nde yapıldı. Halk padişahlarını ancak on beş yaşında görebilmişti. Gencecik padişahı gören halk ona büyük bir sevgi gösterdi. Bir kişi ayaklananlar adına söz alıp:
”Padişahım artık büyüdünüz, civan ve bahadır oldunuz, padişahlık işlerini elinize alınız, isimleri şu elimdeki defterde yazılı olan otuz devlet hainini bize verin ki onları parça parça edelim.” dedi
İstediklerinin hepsi idam edilip cesetleri Sultan Ahmet Meydanı’ndaki ulu bir çınar ağacının dallarına baş aşağı asıldı. Bu çınar bir Doğu masalında meyveleri insan olan Vakvak Ağacı’na benzetildi. İşte bu çınar ağacına da bu yüzden Vakvak Ağacı denildir.
Koçu,a.g.e.,s.270
