Resulullah (bir gün) yüzü kıpkırmızı vaziyette uykudan uyandı. (Uyandığında:)
– ”La ilahe illallah” (Allah’tan başka hiçbir ilah yoktur). Meydana gelmesi yaklaşan kötülükten (ve büyük bir fitneden) dolayı Arapların vay haline! Bugün Ye’cuc ve Me’cuc seddinden şunun gibi bir delik açıldı!’ buyurdu.
Hz Peygamber böyle derken başparmağı ile onu takip eden şehadet parmağını halkaladı. Bunun üzerine ben:
-‘Ey Allah’ın Resulü! Aramızda (bu kadar) salih kimseler varken biz helak olur muyuz?’ buyurdu. Resulullah da:
-‘Evet, kötülükler çoğaldığı zaman (helak olursunuz)! diye cevap verdi.
Nitekim Yüce Allah, bir ayet-i kerimeside şöyle buyurmaktadır:
”Sonunda Ye’cuc ve Me’cuc’un önü açıldığı zaman, onlar her tepeden saldırırlar.” (Enbiya 96)
Resulullah şöyle buyurdu:
Doğrusu Ye’cuc ile Me’cuc, (Zülkarneyn’in inşa ettiği sedden kurtulmak için) her gün o seddi kazarlar. Öyle ki seddin gerisinden güneşin ışığını görecek kadar yaklaşırlar. (Yani seddin duvarını inceltirler.) Başlarındaki amirleri de:
-‘Haydi, dönün bakalım, yarın kalan kısmı kazarsınız!’ der.
Onlar da yerlerine dönerler. Ertesi gün geldiklerinde seddi eskisinden daha sağlam halde görürler. Nihayet vadeleri tamam olur. Yüce Allah, onları insanların üzerine göndermek ister. Seddi kazmaya başlarlar. Derken güneş ışınlarını seddin öbür tarafından görecek gibi olurlar. Başlarındaki amirleri:
-‘Haydi, geri dönün, inşallah yarın yine kazarsınız!’ der.
(Daha önce ‘inşallah’ demediği halde bu defa ‘inşallah’ der.)
Ertesi gün seddin yanına geldiklerinde onu bırakmış oldukları gibi görürler, kazmaya devam ederler ve öbür tarafa insanların yanına çıkarlar, insanlar kalelerine sığınırlar. Göğe ok atarlar, okları yere döndüğünde üzerinde kan gibi bir şey görürler. Ve: ‘Yeryüzü ahalisini mağlup ettik, gök ahalisine de üstün olduk!’ derler. Yüce Allah, onların enselerine kurtçuklar musallat eder. Bu kurtçuklar onları öldürür.
Resulullah devamla buyurdu ki:
”Muhammed’in canı elinde bulunan Allah’a yemin ederim ki, yeryüzündeki hayvanlar, onların etlerini ve kanlarını yiyerek şişmanlarlar ve oldukça şükrederler.”
Yüce Allah’ın ‘‘Artık Ye’cuc ve Me’cuc bu engeli ne aşabildiler, ne de delebildiler. (el-Kehf 97) ayetinden maksat; sedde bir gedik açmak olabilir. Seddi delmeye çalışmaları onu delemeyeceklerine aykırı değildir… Yine de doğrusunu Yüce Allah bilir.
İbn Kesir – Peygamber Tarihi
