”Yüce Allah Hz Eyyub’a (afiyet verince ona) cennetten bir takım elbise giydirdi. Derken Hz Eyyub (bulunduğu yerden az) uzaklaşıp bir kenarda oturdu. Bu sırada hanımı geldi onu tanıyamadı. Hanımı:
-‘Ey Allah’ın kulu! Burada bulunan şu musibete maruz kalmış adam nereye gitti? Belki de köpekler ve kurtlar onu kapıp götürdü!’ dedi.
Hanımı bir müddet onunla konuşmayı sürdürdü. Hz Eyyub:
-‘Yazıklar olsun sana! Ben Eyyüb’üm!’ dedi. Hanımı:
-‘Sen benimle alay mı ediyorsun, ey Allah’ın kulu?!’ dedi Hz Eyyüb:
-‘Yazıklar olsun sana! Ben, Eyyüb’üm! Allah bana bedenimi geri verdi!’ dedi.
Abdullah bin Abbas devamla dedi ki: Yüce Allah Hz Eyyüb’a mallarını ve evlatlarının aynılarını ve bir o kadarını geri verdi.”
Vehb bin Münebbih dedi ki: ”Yüce Allah Hz Eyyüb’a ‘Ben sana aileni ve malını ve bir o kadar da beraberlerinde geri verdim. Şimdi su suyla yıkan. Çünkü senin şifan bu sudadır. Ashabın içinde bir kurban kes ve onlar için mağrifet dile. Çünkü onlar senin hakkında bana asi oldular’ diye vahyetti.”
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
