Bir dilenci, Hz. Ali’den bir şeyler istedi. O da Hasan, Hüseyin Efendilerimizden birisine, “Annene git, kendisine verdiğim altı dirhemden birini al getir.” dedi. Giden, geri geldiğinde, “Annem onları un almak için sakladığını söylüyor” dedi. Hz. Ali, “Kişi kendi elinde bulunandan çok Allah’a itimat etmedikçe tam iman etmemiştir. Git, o paraların hepsini getir.” dedi. Hz. Fatıma, bu sefer paraların tamamını yolladı. Hz. Ali hepsini dilenciye verdi.
Bu hadisenin üzerinden birkaç dakika geçmemişti ki bulundukları yere bir deve satıcısı geldi. Hz. Ali, ona devenin kaç para olduğunu sordu, yüz kırk dirhem olduğunu öğrenince, “Paranı sonra almak üzere bana satar mısın?” dedi. Satıcı kabul etti ve devesini oraya bağlayıp gitti.
Biraz sonra birisi geldi ve devenin kime ait olduğunu sordu. Hz. Ali, kendisine ait olduğunu söyledi. Adam, “Satar mısın?” diye sorunca, Hz. Ali Efendimiz iki yüz dirheme adama sattı. Yüz kırk dirhemini deveyi satın aldığı adama verdikten sonra evine gitti. Biraz evvel altı dirhem aldığı Hz. Fatıma’ya, altmış dirhem verdi. O, hayretle, “Bu nedir?” diye sordu. Hz. Ali: “Allah Teala’nın, Peygamberimiz (s.a.v.) vasıtasıyla “Kim (Allah’ın huzuruna) bir hayır ile gelirse, ona onun on misli verilir” (En’am / 160) şeklindeki vaadinin neticesidir.” buyurdu.
