”Resulullah’ın yürütüldüğü (Mi’raç) gecesi güzel bir koku duydu. Bunun üzerine Resulullah
-Ey Cebrail! Bu güzel koku da nedir? diye sordu. Cebrail:
-‘Bu; Maşite, iki oğlu ve kocasının mezarının kokusudur!” diye cevap verdi.
Ebu Zür’a devamla der ki: Bu olayın başlangıcı şöyledir: Hızır, İsrailoğulları’nın ileri gelenlerinden biriydi. Manastırında yaşayan bir rahibe uğramaktaydı. Rahip, ondaki cevheri keşfetti. Sonra da ona İslam’ı öğretti. Hızır ergenlik çağına ulaşınca babası onu bir kadınla evlendirdi. Hızır da o kadına İslam’ı öğretti ve hiç kimseye İslam’ı öğretmemesi için kadından söz aldı. Hızır, kadınlara cinsel temasta bulunamazdı. Sonra o kadını boşadı. Sonra babası Hızır’ı başka bir kadınla evlendirdi. Hızır ona da İslam’ı öğretti. Hızır bu kadından da İslam’ı kimseye öğretmemesi için söz aldı Sonra o kadını da boşadı. (Boşadığı) bu iki kadından biri Hızır’ın sırrını gizledi ve diğeri açığa çıkardı.
Bunun üzerine Hızır (oradan) kaçıp gitti. Nihayet denizdeki bir adaya vardı. Derken odun toplamakta olan iki adamın yanına gitti. Adamlar, Hızır’ı gördüler. İkisinden biri, (Hızır’ı gördüğünü) gizledi. Diğeri ise (Hızır’ı gördüğünü herkese) ifşa edip:
-‘Ben, Hızır’ı gördüm!’ dedi. Ona:
-‘Seninle birlikte Hızır’ı başka kim gördü!’ diye soruldu. O da:
-‘Filanca kimse!’ dedi.
Ona, Hızır’ı görüp görmediği soruldu. O da, gördüğünü gizledi. Dinlerinin gereği yalan söyleyen kimse öldürülürdü. Dolayısıyla Hızır’ı gördüğünü ifşa eden kimse, öldürüldü. Hızır’ın durumunu gizleyen adam, Hızır’ın durumunu gizleyen kadınla evliydi.
Hızır’ın durumunu gizleyen o kadın, Firavun’un kızının başını tararken tarak yere düştü ve
-‘Yazıklar olsun Firavun’a’ dedi.
Kız bu durumu babasına bildirdi. (Hızır’ın durumunu gizleyen) kadının iki oğlu ve kocası vardı. (Onların müslüman olduğunu öğrenen) Firavun onlara haber gönderdi. Kadının ve kocasının dinlerinden dönmelerini istedi, fakat o ikisi bunu kabul etmedi. Firavun:
-‘Ben de sizi öldürürüm!’ dedi. İkisi de:
-‘Eğer sen ikimizi öldürecek olursan ikimizi de bir kabre koyarsan senden bize bir iyilik olur!’ dediler.
Firavun o ikisini öldürüp aynı kabre koydu. Bunun üzerine:
-‘Ben o ikisinin kokusundan daha güzel bir koku almadım!’ dedi.
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
