Bir gün Şeyh Merkez Efendi, seccadesini sermiş namaz kılmakta idi. Başını seccadeye koyduğu zaman yerin altından bir ses:
”Ya Şeyh! Ben burada yedi bin yıldır kırmızı renkli, sedef lezzetli hayat pınarıyım. Emrinle yeryüzüne çıkmaya hazırım. Beni Cenab-ı Hak humma hastalığına yakalananlara şifa olarak halk etti. Elbette sen beni bu hapisten kurtaracaksın,” diye yalvarmaya başlar.
Şeyh Merkez Efendi müridlerine:
”Gelin ahbaplar, şu seccadenin bulunduğu yerde bir kuyu kazalım,” der ve ”Bismillah” diyerek yere ayağını hızlıca vurur.
Etrafında bulunan bütün sadık dervişleri başına üşüşür ve oraya bir kuyu kazılır.
Merkez Efendi Kuyusu diye anılan o kuyudan her kim her sabah aç karnına besmele çekerek içerse humma hastalığından şifa bulurmuş.
Şimdi hala aynı kuyu durmaktadır.
Osmanlı’dan Hikayeler
