Nitekim Efendimiz buyururlar:
”Allah’u Teala ruhları tenlerden dört bin yıl evvel yaratmıştır.”
Rızıkları da ölüm üç bin yıl evvel yaratılmıştır. Ölüm bütün ağız ve dilleriyle birlikte ve bütün heybetiyle senede bir defa bağırır. Bu sedadan bütün melaike korkar, ürker. Tesbihlerini unuturlar.
Hak Teala buyurur ki:
-O işittiğiniz gürültü ölümün gürültüsüdür. Yerde ve gökte olanlar bu ölüme düçar olacaklardır.
Nitekim Kuran-ı Kerimde buyuruldu:
”Her nefis ölümü tadacaktır.” (Ali İmran 185)
Melekler dediler ki:
-Ne olaydı ya Rabbi biz onu göreydik.
Hak Teala buyurdu:
-Hazır olun şimdi görürsünüz.
O anda Hak Teala ölüme emredip ”Ya ölüm, kanatlarını aç, ağzını ayır, heybetinle görün meleklerime!”
Bu emir üzerine ölüm hemen harekete geçti, uçtu ve bu meleklere kendisini gösterdi. Ne zaman melekler ölümü bu heybetiyle gördüler, akılları başlarından gitti. Bir sene o hal üzere ölü gibi yattılar. Sonra kendilerine gelip ayıldılar.
(Lezzetleri darmadağın edeni (ölümü) çokca hatırlayınız.) (Hadis)
-Ya Rabbi! Ölümden daha heybetli hiçbir şey yarattın mı, dediler. Hak Teala buyurdu ki:
-Bütün yarattıklarımın arasında ondan heybetli ve büyük bir şey yaratmadım.
Allah-u Teala’nın emriyle ölüm yerine varıp, oturdu. Meleklere buyurdu ki:
-Ya Azrail, var sen ölümün üzerine müvekkel ol. Kullarımın canını almanı emrettiğimde ölümü onun üzerine iletirsin o kimse ölür. Ölümün lezzetini de tadar.
Müzekkin Nüfus – Eşrefoğlu Rumi
