Bu hikayenin hepsi bu kadarla kalmadı. Bunun bir de sonu oldu. Yol yapılırken dükkanları, evleri barkları yıkılarak yerlerinden yurtlarından dışarı atılmış olan mal sahipleri davacı oldular. Hakimlere başvurdular.
Bir gün Timur’la satranç oynarken bu hakimler Timur’a bir telkinde bulunmak istediler. Evleri yıktıran siz olduğunuza göre, mal sahiplerinin zararını tazmin etmek de size düşer, dediler. Bu sözler Timur’u kızdırdı: ”Şehir benim değil mi?” dedi.
Başlarının vurulacağından korkan hakimler ayak diremekten vazgeçerek, acele şehrin kendisinin olduğunu, yaptıklarının hepsinin de iyi olduğunu söyleyerek onun hiddetini yatıştırmaya çalıştılar. Bunun üzerine Timur tekrar, söze başlayarak şunları söyledi:
”Madem halkın zararını tazmin etmenin adalet icabı olduğunu söylüyorsunuz, dediğiniz gibi olsun; halka paraları verilecektir.”
Kasırga ve Dehşet – Timur
