Bir gün Firavun ile şeytan hamamda otururlardı. Musluğun bir yanında şeytan ve diğer yanında Firavun bulunuyordu. Hamamın suyu akarken buz gibi dondu. Firavun tasıyla su almak istedi. Musluğa tası tuttu, su alamadı. Aciz kaldı. Şeytan:
-Ne oldun?
Firavun dedi ki:
-Suya bilmem ki ne oldu?
Şeytan:
-Aciz kaldın mı, diye sordu. Firavun:
-Aciz kaldım, dedi. Şeytan dedi ki:
-Aciz olan bir tanrı olabilir mi?
Firavun:
-Bu işleri bana yaptıran sensin. Şimdi de karşıma geçmiş gülersin, dedi.
Şeytan sihrini bozdu. Tekrar bayağı gibi su aktı. Firavun şeytana dedi ki:
-Acaba! Allah’ın seninle benden şerli kulları var mı?
Şeytan cevap verdi ve dedi ki:
-Vardır. Firavun dedi ki:
-Kimdir?
Şeytan dedi:
-Başıboş ve cimri olan kimselerdir. Başkalarını ihsan ve cömertlikten alıkoyan kimselerdir. Cömertlikten insanları menedenlerdir. İşte böyle kimseler senden de benden de şerlidirler.
Müzekkin Nüfus – Eşrefoğlu Rumi
