1526’da Osmanlı ordusu Viyana önlerinde savaşırken, beş Türk eri Almanların pususuna düşüp esir alınmıştı. Viyana kalesi komutanı bu erlere;
”Siz hangi paşanın askerisiniz? Türk ordusunda kaç bin asker var?” gibi sorular soruyor, hiçbirine karşılık alamıyordu. İşkence başladı, erler yine sustular. Sonunda beş kocaman çuval getirildi, askerler bir bir, bu çuvallara konulup kaleden aşağıya atılmaya başladı.
Beşinci er, adeta gülümseyerek, sırasını beklemekte idi. Sırası gelince, kendisi de dile gelip:
”-Konuşacağım. Bağlarımı çözün. Bir yudum su verin” dedi.
Bağları çözüldü, istediği su verildi. Kana kana içti. İçtikten sonra:
”-Hey gafil düşman’‘ diye bağırdı. Biz ölümden korkacak olsa idik, buralara gelebilir miydik?” diyerek, biraz önce dört arkadaşının parçalandığı kayalardan kendisini boşluğa bıraktı.
Tarihimizden Altın Damlalar
