Yüce Allah, meleklere:
-”Ben çamurdan bir insan yaratacağım. Onun şeklini tamamlayıp, ona ruhumdan üflediğim zaman derhal ona secdeye kapanın!” (Sad 71-72) buyurdu.
İblis ona karşı büyüklük taslamasın diye Allah, Hz Adem’i kendi eliyle yarattı. Allah onu bir beşer olarak yarattığında o çamurdan bir ceset halinde idi. Cuma gününün ölçüsüyle onu kırk yıl bekletti. Melekler ona rastlayınca korkup ürktüler. En çok ürken de, İblis idi. Onun yanında vardıkça ona vuruyor, ceset de küpün tınlanışı gibi sesler çıkarıyordu. Bu sırada Hz Adem, kuru balçık halinde idi. İşte bu, Yüce Allah’ın ”Allah insanı pişmiş çamur gibi bir balçıktan yarattı.” (Rahman 14) buyurduğudur. İblis:
-‘Bu niçin yaratıldı?’ derdi. Meleklere:
-‘Bundan korkmayın. Rabbinizin içi dolu, bununsa içi boştur. Eğer ben buna sataşırsam bunu yok ederim!’ diyordu.
Hz Adem’in cesedi, Allah’ın içine ruh üfleyeceği aşamaya geldiğinde, Allah meleklere hitaben:
-‘Onun içine kendi ruhumdan üflediğimde ona secde edin!’ buyruğunu verdi. Allah, ruhu Hz Adem’e üfledi. Ruh başına girdiğinde Hz Adem aksırdı. Melekler, ona:
-‘Elhamdülillah de!’ dediler. O da:
-‘Elhamdülillah!’ dedi. Allah da, ona:
-‘Rabbin sana merhamet etsin!’ dedi.
Ruh, Hz Adem’in gözlerine girdiğinde Hz Adem, Cennet’in meyvelerine baktı. Ruh, karnına girdiğinde, Hz Adem yemek yemeyi istedi. Ruh henüz ayaklarına ulaşmadan,Hz Adem Cennet meyvelerine ulaşmak için aceleyle sıçradı. İşte bu, Allah’ın şöyle buyurduğu esnada oluyordu:
”İnsan aceleci olarak yaratılmıştır” (Enbiya 37)
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
