”Hayır! Yemin olsun Ay’a ve döndüğü vakit geceye, hem ağardığı zaman sabaha ki” (Müdessir/32-33-34)
Ve Kur’an-ı Kerim’i ciddi anlamda inceleyecek olursak, Allah’ın sadece Güneş’e, Ay’a, geceye ve sabaha değil, kendi ismi üzerine, peygamberlerine, peygamberlerin yaşadığı veya vahyin geldiği beldelere, kuşluk vaktine, meleklere, Kur’an-ı Kerim’e, kaleme, kıyamet gününe, gökyüzüne, zamana, yıldıza, havaya ve bitkilere yemin ettiğini görebilirler. Bu yeminlerin temel bir açıklaması var:
Üzerine yemin edilenlerin bütün değerlerinin Allah’tan kaynaklandığı! Allah’ın isim ve sıfatları dahi birer kelimedir ve onların değeri yine Allah’ın zatındandır. Sayılanlar üzerine yeminlerin bildiğimiz hikmetlerinden biri; bir taraftan değersiz olarak görülenlerin de Allah’ın katında değerli olduklarını, öbür taraftan kendilerine tanrılık istinat edilenlerin sadece Allah’ın emrinde birer yaratık olduklarını hatırlatmaktır.
”Gece, gündüz, Güneş ve Ay Allah’ın varlığının delillerindendir. Güneş’e ve Ay’a secde etmeyin. Eğer gerçekten Allah’a kulluk ediyorsanız, onları yaratan Allah’a kulluk edin.” (Fussilet/37)
