Alllah bir kulunu sevdi mi yakarışını duymak için onu belaya maruz bırakır.
Allah bir kulu sevdi mi, ona dünya işlerini kapar, ahiret işlerini açar.
Allah bir kulu sevdi mi, onun sevgisini meleklerin kalplerine atar. Bir kula buğzetti mi, onun buğzunu ve nefretini meleklerin kalplerine, sonra da insanların kalplerine koyar.
Allah bir kavmi sevdi mi onları mübtela eder (musibet verir), sabrederse mükafatlarını alırlar, yakınırsa cezalarını (alırlar).
Allah bir kulu sevdi mi Cibril’e seslenir: ”Ben filani sevdim, sen de sev” (Cebrail) gökte seslenir. Sonra yer ehline iner onun sevgisi. Bu Taha suresinin: ”Şüphesiz iman edip güzel güzel amellerde bulunanlar var ya, işte Rahman onlar için muhabbet kılacaktır” mealindeki ayetinde beyan edilmiştir. Allah bir kulu da sevmedi mi, Cebrail’e: ”Ben filan kişiye buğzettim” der. Cebrail de bunu semada ilan eder, sonra onun nefreti yeryüzüne iner ki, (herkes ondan nefret eder).
Hz Muhammed (s.a.v) – Ramuz e Hadis
