Bunun üzerine Oruç Reis’ten ikinci mektup geldi. Mektupta:
”Lütfedip bir miktar yoldaş ile kaleden dışarı çık! O beldede bir şeyh varmış, düşmana her sene ne verilirse onun eliyle verilirmiş, onu basıp ele getiresin” diyordu.
Hayreddin Reis de öyle yapıp, beş yüz yoldaş ile şeyhin evine gitti. Uyurken baskın yaparak şeyhi ele geçirdi. Şeyhi, evi, barkı, eşyası ve devesiyle birlikte alıp Cicel’e getirdiler ve orada, -düşmanlara senede ne veriyorsa onu kendilerine vermek üzere- anlaşma yaptılar.
Meğer Becaye beyi olan düşmana yılda yedi bin altın, yedi bin ölçek buğday, yüz sığır, bin koyun ve takımıyla birlikte on dört at veriyorlarmış.
Allah’a yemin ederek, aynısını gazilere vereceğine dair söz aldıktan sonra getirdikleri eşya ve mallarını kendisine iade ettiler.
Hayreddin Reis de adamlarıyla birlikte oradan ayrılarak, Cezayir’e gitti. Orada Oruç Reis ile buluşup hasret giderdiler.
Barbaros Hayreddin Paşa’nın Hatıraları – Seyyid Muradi Reis
