Orada Peygamber, Cebrail’i gördü. Cebrail’in altı yüz kanadı vardı. Her iki kanadı arasındaki mesafe, gökler ve yer arasındaki mesafe kadardı. Yüce Allah bu konuyla ilgili olarak şöyle buyurmaktadır.
”Doğrusu Cebrail’i, önceden bir defa daha görmüştü, Sidretü’l-Müntaha’nın yanında, Cennet’ül-Meva da onun yanındadır. Sidre’yi kaplayan kaplamıştı. Muhammed’in gözü şaşmadı ve azmadı.”
Yani Peygamber’in gözü, sağa ve de sola kaymadı. Bakması için belirlenen mekandan daha yükseğe kalmadı. Bu büyük bir sebat ve yüce bir edeptir.
İşte bu, Peygamber’in Cebrail’i Yüce Allah’ın asli suretinde yarattığı şekilde ikinci kez görüşü idi. Nitekim bu görüşü; Abdullah b. Me’sud, Ebu Hureyre, Ebu Zerr ile Aişe nakletmiştir. Peygamber’in Cebrail’i ilk görüşü hakkında şöyle buyrulmuştur:
”Çünkü onu kuvvetli biri Cebrail öğretti. Üstün yaratılışlı melek, doğruldu: Kendisi en yüksek ufukta iken. Sonra Muhammed’e yaklaştı, yere doğru sarktı. O kadar ki birleştirilmiş iki yay arası kadar, hatta daha da yakın oldu. Bunun üzerine Allah, kuluna vahyini bildirdi.
Peygamber Cebrail’i asli suretinde Mekke’deki bir vadide görmüştü. Cebrail, gökten yere doğru Resulullah’a sarkmış, yaratılışının büyüklüğü gök ile yer arasını doldurmuştu. Öyle ki Hz Resulullah ile Cebrail arasındaki mesafe, iki yay ucu veya daha yakın mesafe kadar idi.
Tefsirde doğru ve gerçek olan yol budur. Nitekim önceki sayfalarda adları geçen büyük sahabelerin sözleri de buna işaret etmektedir.
İbn Kesir – Hz Peygamber’in Hayatı
