Hunların zayıfladığı bir dönemde,Hun Türklerinin bir bölümünün idaresini elinde bulunduran Tanhu(Başbuğ) Ho-han yeh (M.Ö.58-31) ve bazı beyler Çin idaresi altına girmek istemişti.Bunun üzerine, ülkenin çeşitli bölgelerinden gelen temsilcilerle bir kurultay düzenlendi.Bu kurultayda Tanhu Ho-han yeh’in kardeşi Çiçi(Küçük),bağımsızlıktan yanaydı ve kurultayda söz alan bağımsızlık yanlıları:
–“Böyle bir şey nasıl olur?At üstünde savaşarak bu devleti kuran atalarımız,çarpışarak ve ölerek ülkemizi korudular.İçimizde hala vatanı için ölmeyi göze alan yiğitler var.Çin imparatorluğu belki bizden daha güçlüdür.Fakat bize boyun eğdiremez.Türkleri kendisine bağlayıp diz çöktüremez…”
diyerek kurultay sonrası Çiçi Yabgu(Kağan) liderliğinde ülkenin batı tarafına çekildiler. Çinliler 70.000 kişilik bir orduyla(M.Ö.36) Çiçi(Küçük) Kağan’ın üzerine yürüdü.Çarpışmadan önce Çin’li komutan Çiçi(Küçük) Kağan’a,teslim olmasını teslim olursa canını bağışlayacağını,az bir kuvvetle kendisine karşı koyamayacağını bildirdi.Çiçi Kağan,yanında bulunan 1.500 savaşçısıyla teslim olmayıp savaşmaya karar verdi. Savaştan önce askerlerine şöyle diyordu:
–“Boyun eğmeyeceğiz! Atalarımız bize bu topraklarla birlikte bağımsızlığı da emanet ettiler.Savaşçılığımızla düşmanları titreten bir millet olduk.Korumakla yükümlü olduğumuz emanetleri,adi bir ömür uğruna değişemeyiz. Bildiğiniz gibi savaşçıların kaderi ölümdür.Biz ölsek de kahramanlığımızın şanı yaşayacak.Çocuklarımız ve torunlarımız diğer milletlerin efendisi olacak…”
Yapılan savaşta Çiçi Yabgu(Kağan) ve askerleri,bağımsızlık ideali uğruna kahramanca çarpışarak can verdiler…
