Ebdal Kumral’ın düşünmekte olduğu bir anda, birden yanında Hz Hızır beliriverir! Osman Gazi’yi kast ederek: ”O yiğidin istikbali çok parlak, git onu bul ve müjdeyi ver!”
”Nasıl bir müjde?
”Yakında rüyasını görür!
Abdal Kumral, dergaha koşar. Vardığında sohbet başlamıştır. Bir köşeye sokulur, diz çöker. Bakın şu işe ki Osman Gazi de oradadır. Genç mücahit kelimesini kaçırmadan şeyhini dinlemektedir.
”Toprağa bağlanın!”
Edebali hazretleri ”Toprağa bağlanın!” der, ”Su kullanın, ağaç dikin, bahçelerinizi elden geçirin. Fukaraya sahip çıkın, alimlere hürmet edin…”
Gecenin ilerleyen saatlerinde Osman Gazi el öper, müsaade ister. Edebali hazretleri gözlerini kısar, geceyi dinler. Sonra nedendir bilinmez ”Sabah ola hayrola, gelin kalın burada!” der.
Bu diyarda ona itiraz mümkün değildir. ”Baş üstüne” der, baş eğerler.
Derhal döşekler odalara serilir. Yalnız Osman Gazi ayağını uzatıp yatamaz. Çünkü odanın duvarında Kur’an asılıdır.
Bir köşeye bağdaş kurar, tespihi ile baş başa kalır. Ama bir ara içi geçer uyuklar.
Rüyasında Edebali hazretlerinin göğsünden çıkan bir nurun kendini kuşattığını görür.
Sonra vücudu çınara döner. Dallanıp budaklanır ve çok büyür. Yaprakları bulutlara varır, kökleri kıtaları tutar.
Dağlar, ovalar, nehirler, şehirler. İnsanlar bölük bölük gelir gölgesine girerler. Huzurlu ve neşelidirler.
Osman Gazi rüyanın heyecanıyla gelir kendine. Müezzinin yanık sesi odayı doldurur. Mescide geçerler. Osman Gazi rüyanın tesirindedir hala.
Abdal Kumral sorar.
”Ne oldu sana?”
”Bir rüya gördüm hocam. Garip bir rüya!”
”İyi ya işte fırsat, şeyhimize arz eyle!”
”Doğru söylüyorsun!”
Osman Gazi mahcup mahcup rüyasını anlatır.
Edebali hazretleri kısa bir düşünmenin ardından:
”Ey oğul. Sana müjdeler olsun!” der,
”Göğsümden çıkan nur kızımdır (Bala Hatun).
Seni kuşatması evleneceğinize işarettir.
Ağaca gelince: Sen büyük bir devlet kuracaksın.
Evlatların adaletle hükmedecekler.
Allahu Teala seni ve neslini insanların İslam’la şereflenmesine vesile edecek.”
Abdal Kumral heyecanlıdır.
”Vallahi doğru söylüyorsun!” der.
”Hızır (a.s.)’ın bildirdiği müjde bu olmalı!”
Osmanlı’dan Hikayeler
