Mehlâil’in vefatından sonra, yerine geçen oğlu Yerd; imanlı, tam amelli, kendisini, Allah’a ibadet ve tâata vermiş, gece, gündüz çok çok namaz kılan bir zat idi.
Kabil oğullarında, öteden beri içki, zina düşkünlüğü , hayasızlık ve ateşe tapmak gibi türlü kötülükler vardı.
Çeşid çeşid çalgı âletleri de, edinmişlerdi.
Kadın, erkek, genç, ihtiyar, sık sık toplanıp davul, düdük, zurna, def
çalarlar, güler, oynarlar, nâra atarlardı.
Hattâ, onların seslerini, dağda oturan Şis oğullarından bazıları duyarlardı. Onların, bu meclislerine, gençlerinden ziyade, yaşlılar, düşkündüler. Günah olan her kötülüğü işlemekte birleşmişlerdi.
Zaman, uzayınca, Şis oğulları da, aralarında gereğini titizlikle yerine
getire geldikleri Ahd ve mîsaklarını bozdular.
İçlerinden, yüz erkek, oturdukları mukaddes dağlarından inip amca
oğullarının, ne yaptıklarını görmek istediler.
Yerd b.Mehlâil, bunu, haber alınca, hemen yanlarına vardı. Onlara “Allah
aşkına yapmayınız!” dedi.
Atalarının bu husustaki vasiyetini ve kendilerinin, Hâbil’in kanı üzerine,
yaptıkları And’ı hatırlattı.
Kendilerine, va’z ve nasihatta bulundu ise de, dinlemediler.
Oğlu Uhnuh (İdris Aleyhisselam), ayağa kalkıp:
“İyi biliniz ki: içinizden, kim Babamız Yerd’i, dinlemeyerek dağımızdan
inerse, biz de onun bir daha dağımıza çıkmasına meydan vermeyiz!” dedi.
Fakat, onlar, yine de, inmekten başkasına yanaşmadılar.
Dağdan, Kabil oğullarının yanına indiler.
Kabil oğullarının kadınları, Şis oğullarını yanlarında tutup bırakmadılar.
Bundan sonra, Şis oğullarından yüz kişilik ikinci bir erkek kafilesi daha
“Kardeşlerimiz, ne yapıyorlar?” diyerek dağdan, onların yanına indiler.
Onları da, Kabil oğullarının kadınları tutup bırakmadılar.
Daha sonra, bütün Şis oğulları, dağdan, onların yanına indiler.
Azgınlık ve onlarla evlilik yapıldı, birbirlerine karıştılar.
Kabil oğulları, yeryüzünü dolduracak kadar çoğaldılar.
Fakat, Tufanda hepsi boğulup yok oldular.
Yerd b.Mehlâil, vefat edeceği sırada, oğulları için, Bereket duası yaptı.
Onları; oturdukları mukaddes dağdan aşağıya inmekten nehy etti.
“Siz, her halde, er geç aşağı yere ineceksinizdir.
İçinizden, hanginiz, en son inecek olursa, Atamız Âdem’in, içinde cesedi
bulunan tâbutunu, indirsin. Sonra da, bize tavsiye edildiği gibi, onu, arzın
ortasına yerleştirsin.” dedi.
Oğlu Uhnuh’u (İdris Aleyhiselâmı) yerine bırakıp Kenz mağarasında
namaz kılmaktan ayrılmamasını, ona emr etti.
Yerd b.Mehlâil, vefat ettiği zaman, dokuz yüz altmış iki yaşında idi.
Yerd b.Mehlâil, vefat edince, oğulları ve oğullarının oğulları Uhnuh,
Mettu Şe-lah, Lemek ve Nuh Aleyhisselâmlar toplandılar. Babalarının
üzerine, cenaze namazı kıldılar.
