Eski İran’ın, adeletiyle nam kazanmış efsanevi padişahlarından Feridun’un sarayının kemerinde şu manada şiirler yazılmıştı:
Ey kardeş! Bu dünya kimseye kalmaz. Gönlünü, cihanı yaratan Hak teala hazretlerine bağla. Sana gereken ve yetecek olan budur. Dünya mülküne güvenip bel bağlama. Çünkü bu dünya senin gibi bir çoklarını beslemiş ve sonunda öldürmüştür. Değil mi ki en sonunda ölüm vardır ve bu temiz can göç yolunu tutacaktır. O halde ister taht üzerinde can vermişsin, ister toprak üzerinde. Ne fark eder?
Sadi Şirazi – Gülistan
