Mekke’deki ilk ve sıkıntılı yıllardır. Kendisine iman edenler, henüz bir avuçtur. Bu bir avuçtan bir tanesi de İmrandır ki, babası Hüseyin Mekke’nin en akıllı, en iyi konuşan insanlarından biri kabul edilir. Oğlunun da müslüman olduğunu duyunca onu bu kötülükten geri çevirmek ve Hz Muhammed’i, tartışıp mat ederek başlattığı bölücülüğü (!) bitirmek için O’nun yanına gider. İyi hazırlanmıştır, sorar:
-Nedir bu duyduklarımız! Bizim tanrılarımızı reddediyormuşsun. Oysa senin baban, deden ve ataların herkesle beraber bu tanrılara inanıyordu. Ve onlar akıllı, şerefli insanlardı.
Hz Muhammed:
-”Şimdilik senin atalarını da, benim atalarımı da bir kenara bırak” der ve devam eder ”Sen kaç tanrıya inanıyorsun?”
-Sekiz
-Bunların kaçı yerde kaçı gökte
-Yedisi yerde biri gökte (Allah)
-Sana bir musibet gelirse kime dua edip, yardım dilersin
-Göktekine
-Malın helak olursa, kime dua edersin
-Göktekine
-Rızkı kimden istersin
-Göktekinden
-Hastalanınca şifayı kimden beklersin
-Göktekinden
-Yanlız o senin duanı kabul ettiği halde diğerlerini ne diye ona ortak ediyorsun? Hüseyin şaşırmıştır.
-”Şimdiye kadar böyle bir kimse ile hiç konuşmamıştım”, der.
Hz Muhammed son hamlesini yapar.
-Hüseyin, müslüman ol ki kurtulasın
Hüseyin:
-O zaman ben kabileme ve akrabalarıma ne derim, yüzlerine nasıl bakarım.
-De ki: ”Allah’ım benim için en doğru yolu göster.”
Hüseyin müslüman olur. Oğlu İmran sevinçle babasının boynuna sarılır. Hz Muhammed, manzarayı mutluluktan ağlayarak seyrederken, Allah’a hamdetmektedir.
Bir İnsan Olarak Hz Muhammed – Said Alpsoy
