Bir rivayette ise, hadise şöyle cereyan etmiştir:
Hz Ömer seher vakti mescide namaz kılmaya giderken Ebu Lü’lü karanlıktan istifade ederek Hz Ömer’i karnından bıçakladı. Mü’minlerin Emiri Hz Ömer etrafına seslendi. Mübarek sesini duyanlar gelip kendisini görünce ağladılar ve hemen evine götürüp yarasını tedavi etme cihetine gittiler.
Bu kötü haber kısa zaman içinde etrafa yayılmıştı. Hadiseyi duyan ashab-ı güzin Ömer’in çevresini sardılar. Hz Ömer etrafında oturan sahabilere hilafet ve dini hususları vasiyet ederken, namaz vakti geldiği için müezzin ezan okudu. Hz Ömer yarasını tedavi etmeye çalışan cerraha:
-Abdest alıp namaz kılsam, ne olur. Yarama zarar verir mi? diye sordu.
Cerrah:
-Eğer yerinden kıpırdarsan, diktiğim yerden yaran sökülür ve ölümüne sebep olur, dedi. Hz Ömer:
-Namazı terk etmektense, ölmek daha iyidir, diyerek birisini Hz Aişe validemize gönderdi ve ”İzin verirse Ravza-i Muhahhara’da Hz Muhammed’in yanında yatayım” diye sordurdu. Hz Aişe validemiz ağlayarak haberi getirene şöyle dedi:
-Ey Nazlı Ömer, babamın yadigarı Ömer ahirete gidiyor. Orasını ben kendim için ayırmıştım, fakat onlara bağışlıyorum; Resül-i Ekrem’in ve babamın yanına gittiği zaman onlara selamımı iletsin…
Hz Ömer, oğlu Abdullah’a şöyle buyurdu:
-Ashab-ı kiram namazımı kıldıkları zaman yine git, Aişe’den oraya defnedilmem için izin iste. Olur ki pişman olmuş olur.
Namaz vaktinin son anlarında gelindiğinde müzeezzin kamet edince, abdest almak istedi. Ayağa kalkınca yaranın dişleri söküldü ve Hz Ömer yere düştü. O anda ashaba şöyle buyurdu:
-Elveda, hakkınızı helal edin. Sizlerle bir daha görüşmek kıyamete kaldı, deyip mübarek Cenab-ı Hakk’a teslim eyledi.
