Süleyman Peygamberin Asaf namında bir veziri vardı. Birgün bir günah işledi ve tövbe etti. Tekrar günah işledi, yine tövbe etti. Hem de yetmiş defa. Sonra bir demirden halka temin edip onu boynuna geçirdi ve öylece Süleyman Peygamberin huzuruna girdi. Bir gün Hz Cebrail Süleyman Peygambere geldi. Hak Teala’nın selamını getirdi ve dedi ki:
-Hak Teala sana selam etti ve dedi ki: Asaf kuluma söyleyesin, o boynundaki demir halkayı kaldırsın. Benim tövbekar kullarıma rahmetim boldur, yine de tövbe etsin, suçlarını hep affedeyim, günahlarından geçeyim.
Müzekkin Nüfus – Eşrefoğlu Rumi
