Hz İsa zamanında üç kimse yolculuk yapıyorlardı, yolda bir hazine buldular; ama hazineyi kendi aralarında bir türlü pay edemiyorlardı. En sonunda şunu kararlaştırırlar:

İsa (a.s) zamanında üç kimse yolculuk yapıyorlardı, yolda bir hazine buldular; hazineyi paylaşmadan önce: ”Acıktık, aramızdan birisi gitsin de bize yiyecek alsın!” dediler. İçlerinden birisi yiyecek birşeyler almak için şehre gitti.

Yolda giderken, kendi kendine: ”Ben en iyisi getireceğim yemeğin içine zehir koyup arkadaşlarımı zehirleyeyim; altınlar da bana kalsın” diye düşündü. Aynen düşündüğü gibi de yaptı, yemeği zehirledi.

Diğer ikisi de kendi aralarında: ”Arkadaşımız gelince onu öldürelim; hazineyi de aramızda paylaşırız” diye kararlaştırdılar. Yemeği getiren adam arkadaşları tarafından öldürüldü. Diğer ikisi de yemeği yiyip zehirlenip öldüler.

Oradan geçmekte olan Hz İsa havarilerine: ”İşte bu dünyadır! Bakın nasıl peşine düşenleri öldürdü ve kendisi geride kaldı.” dedi.

Yöneticelere Altın Öğütler – İmam Gazali