Kötü durumda, tüm umudunu yitirmiş bu son beş adamla Tanglu tepelerine sığınan Camuka ise yaşamını yalnızca çalıp çırparak sürdürüyordu. Yabani bir koç ya da yabani bir koyun öldürüp yemekte olduğu bir gün sürekli yakınan dostlarına şöyle dedi: ”Bunca insan daha kötü yemeklerle yetinmek zorundayken, koyun yiyebildiğimiz için kendinizi mutlu sayın.” Ancak onlar bu görüşe katılmıyordu: Yaşam koşullarının imrenmeye değer olduğunu düşünmüyorlardı. Camuka’nın kendileriyle alay ettiğini sanarak üstüne atıldılar ve onu Cengiz Han’a teslim ettiler. Cengiz Han’ın onları ödüllendireceğini sanarak yanıldılar. Yasal efendilerine ihanet etmelerinden tiksinen Cengiz Han onları ölüme mahkum etti.
Bunca yoğun dostluk ve öfkeden sonra yenen ve yenilen arasındaki karşılaşma sırasında dokunaklı sahneler yaşanmış olmalıdır. Biri umudunu yitirmiş, ruhun artık yalnızca ölüme özlem duyduğu noktaya gelmişti. Diğeriyse, gençliklerinde geçirdikleri mutlu günleri hatırlıyordu. Cengiz Han her şeyi unutmayı teklif etti ve anda’sına kollarını açtı. Yeminli kardeş kendisini bu kollara nasıl atabilirdi? Affedilmesi yeterli değildi: Kendi kendisini aklaması gerekirdi. Ancak bunu yapamazdı. Yenilgisi, pişmanlığını içine atmasına engel oluyordu. Bunu ancak galip geldiği takdirde yapabilirdi. Bir hain olduğu kuşku götürmezdi: hırslı, zayıf ve değişken bir adamdı, ama üstün niteliklere sahipti -aksi takdirde Cengiz Han onu nasıl sevmiş olabilirdi? Kendisine sunulan ve bu denli az hak ettiği bu dostluk karşısında, gerçek bir asalet sergiledi. Gizli Tarih’in güzel sözlerle süsleyerek aktardığı uzun bir nutuk verdi:
”Tüm bunları hatırladığımda, utancımdan kıpkırmızı kesiliyorum ve anda’ma bakmaya cesaretim yok. Buna yeniden dostum olmamı teklif ediyorsun, ancak bunun artık mümkün olmadığını hissediyorum… Benim yüzümden asla rahat uyuyamayacaksın… Her konuda beni aştın. Şimdi, kalbinin huzur içinde olması için benim gecikmeden ölmem gerekiyor. Ama kanımı dökmeden öldür beni, ey anda! Bu şartla, torunların torunlarını bile korur ve onlar için ebedi bir dua olurum.”
Camuka kanı akıtılmadan öldürüldü ve cenaze töreni düzenlendi.
Moğol İmparatorluğu Tarihi – Jean-Paul Roux
