Tarihçi kaynağa ve bilgiye dayalı olarak konuşur, yazar. Selçuklu tarihinin önemli kaynaklarından biri olan Sıbt İbnü’l Cevzi, Kürtlerden 10 bin kişilik bir kuvvetin Malazgirt Savaşı’na katıldığını kaydediyor. Eserini 14. yüzyılda kaleme alan İbnü’d-Devadari ise bu ifadeyi ”Kürdlerden ve sair kavimlerden olmak üzere 10 bin kişi” şeklinde kullanmıştır. Bahsetmiş olduğumuz iki kaynağa dayanarak Kürtlerin Malazgirt’te var olduğu sonucuna varmamız mümkün. Bununla birlikte bu bilgi üzerinden yapılan bazı yorumların gerçekle uzaktan yakından ilgisinin olmadığını da vurgulamakta fayda var.
Çünkü o dönemde etnik bilinçten ziyade dini birliktelik esastır. Ayrıca Kürtlerin savaşta yer alması bir tercih değil, Tuğrul Bey’den itibaren tabi oldukları Selçuklulara karşı yerine getirmek zorunda oldukları bir görevdir. Romanos’un engellenememesi durumunda bundan zarar görecekler arasında Kürtler de olacaktır. En iyi ihtimalle Bizans’a tabi olmak zorunda kalacakları kesin. Tercihte bulunmaları durumunda bunun Bizanstan ziyade Selçuklular olacağı herkesin kabul edeceği bir gerçektir.
Türklerin Büyükleri – Cihan Piyadeoğlu
