Ebrehe’nin büyük bir fili vardı. Onu daima askerinin önünde yürütür, onunla nereye giderse muzaffer olup kazanacağına inanırdı. Tecrübesi o yolda idi. Bu sefer de Ebrehe, o fili, ordusunun önüne kattı ve Mekke üzerine yürüdü.
Mekke’ye yaklaşıp içeri girmeye hazırlanırken, fil yere çöktü. Kaldırıp yürütmeye çalıştılar, yürümedi. Başını başka tarafa çevirdikçe, hemen o tarafa koşup gider, fakat Mekke tarafına çevirildikçe gitmeyip yere yatardı.
Ebrehe’nin ordusu bu çekişmede iken Allah tarafından birçok Ebabil kuşları geldi. Her birinin ağzında ve ayaklarında birer ufak taş vardı. Bu taşları Ebrehe askerinin üzerine salıverirlerdi. Hangisine rastlarsa, yaralanır ve ölürdü. Birçoğu bu suretle mahvoldu. Geri kalanı da, düşe kalka Yemen’e kaçıp kurtuldu.
Ebrehe de, bu suretle San’a’ya gidebilmiş ise de, fena halde hasta olduğundan, aradan çok geçmeden ölmüştü. Kendisinden sonra iki oğlu sıra ile az bir müddet San’a’da hüküm sürmüş iseler de, çok geçmeden devletleri batmıştır.
Elli bu kadar gün sonra, Hz Muhammed (sav)’in doğumu vuku buldu.
Hz Muhammed’in Hayatı – Ahmed Cevdet Paşa
