Hz Ömer halifeliği zamanında birkaç bin askeri harbe gönderdi. Savaşa giden askerlerin evlerine adam gönderip ailesinin durumunu sordurmasını adet edinmişti. Kendisi de her gece şehri gezerdi. Bir gece şehri gezerken, bir evden bir kadın sesi işitti. Kadının sesine kulak verip dinledi. Kadın:
-Halife benim kocamı savaşa gönderdi. Ben ise burada aç ve susuz kaldım. Yarın gidip halifenin kapısına çocuklarımı bırakayım, deyip ağlıyordu.
Hz Ömer kadının sözlerini dinleyince, tahammülü kalmadı. Ağlayarak eve geldi ve bir çuval unu omuzuna alıp ağlayan kadının evine götürdü. Kendi mübarek elleriyle odun yarıp ateş yaktı. Su getirip, ekmek pişirdi ve kadının önüne koyarak özür diledi. Kadına, ”Kusurlarımızı bağışla, zira bu durumdan haberimiz yoktu. Bundan böyle durumunuzu bize bildirin” deyip gitti.
Kadın hayret edip, Hz Ömer’e hayır duada bulundu. Bu kısım Taberi Tarihi’nde nakledilmiştir.
Dört Büyük Halife – Şemsüddin Ahmed Sivasi
