Çinliler, imparatorluğun kuvvet ve dayanıklılığıyla Hunların baskı ve şiddeti arasında bir engel olmak üzere Çin Seddini, bu büyük duvarı inşa etmişlerdi. Dalgaları aşan, ırmakları atlayan vadileri kapatan bu set, Hunları Batı’ya atıyordu. O tarafta boş ve geniş, önü sonsuz açık bozkırlar uzanıyordu. Bunun içinde, kum deryasından uzak olarak haftalarca at koşturabiliyordu.
Orta Asya’dan Hunların ne zaman ayrıldıkları belli değildir. Fakat 374 tarihinde Volga’ya geldiler, onu da atladılar. Sonra Diyester ve Prot nehirlerini geçtiler ve Tuna’ya kadar sarktılar. Verimli bir bölge bulmanın verdiği zevki ile orada kaldılar. Bu devirde Tuna vadisi tuhaf bir kazana benziyordı.
Dördüncü yüzyılda; Hunlar Sibirya’yı Aksayı Batı Sınırından Oral nehrine Hazar denizine kadar bütün sahayı işgal ediyorlardı.
Attila Han’ın Liderlik Sırları – Marcel Brion
