”Yüce Allah Hz Yunus’u balığın karnında alıkoymak istediğinde balığa ‘Yunus’u al, fakat onun etini tırmalayıp parçalama, kemiklerini de kırma!’ diye vahyetti. Balık, Hz Yunus’u yutup denizin dibine götürünce Hz Yunus orada bazı sesler işitti. (Kendi kendine:)
-‘Bu da ne?’ diye sordu. Balığın karnındayken Yüce Allah ona:
-‘Bu duyduğun ses, deniz hayvanlarının tesbihatıdır!’ diye vahyetti.
Bunun üzerine Hz Yunus, balığın karnında olduğu halde o da tesbihata başladı. Melekler, Hz Yunus’un tesbihatta bulunduğunu duyduklarında:
-‘Ey Rabbimiz! Tuhaf bir yerden gelen cılız bir ses işitiyoruz. (Bu neyin sesidir?) diye sordular. Yüce Allah da:
-‘O benim kulum Yunus’dur. Bana karşı çıktı, ben de onu denizdeki bir balığın karnında alıkoydum!’ buyurdu. Melekler:
-‘Her gün ve her gece salih amelleri sana arz edilen salih bir kul halen hapiste midir? diye sordular. Yüce Allah da:
-‘Evet!’ diye cevap verdi.
Bunun üzerine melekler, Hz Yunus’a şefaatçi oldular. Yüce Allah da o balığa emretti. Balık da, Allah’ın buyurduğu gibi, onu sahile attı. Bu sırada hasta idi.
İbn Kesir – Peygamberler Tarihi
