Yavuz Sultan Selim 1516’da Memlüklüleri yenmiş ve kendisine Hicaz yolu açılmıştı. Bir cuma günü Şam’da bulunuyordu. Cuma namazında okunacak hutbede, artık kendisinin ismi okunacaktı. Hatip hutbeye çıktı Yavuz için “Hakimül Haremeyn” ifadesini kullandı. Bu, “Haremeyn’in – Mekke ve Medine’nin hakimi” manasına gelmekteydi.
Oturduğu yerden hatibe hitap eden Yavuz, “Orası hakimül haremeyn değil, hadimül haremeyn olacak” dedi. Hadimül haremeyn, iki haremin hizmetçisi demektir.
