Aksarayi’nin anlatımına göre Romanos Diogenes’i esir eden Selçuklu gulamının ilginç bir hikayesi vardır. Bağdat’ta askere katılacak askerlerin seçmeleri sırasında, sıraya girmiş gençler arasında bir tanesi boy pos, endam olarak beğenilmeyecektir. Bu kısa ve çelimsiz genç tam elenecekken orada durumu takip eden Selçuklu sultanı bu gence acıyarak şu sözleri sarf edecektir:
”Belki de Rum imparatorunu bu yakalar!”
Sultanın bu sözleri gencin askere kaydedilmesini sağlayacaktır. Bu sözler sanki bir dua gibi kabul görecek ve herkesin küçümsediği bu çelimsiz genç, Sultan Alparslan’ın gönlündeki en büyük arzuyu yerine getirecektir.
Malazgirt Savaşı’nın o son demlerinde kendi birliği içinde mücadele eden ve çaresiz bir durumda olan Romanos Diogenes’i kaçmaya çalışırken işte gulam askeri yakalayacaktır. Hatta anlatıldığı kadarıyla başta yanındaki diğer soylularla birbirine benzedikleri için Roma imparatoru olduğunu anlamamış, ganimet düşüncesi ile başka bir askere de kaptırmamak için çadırına götürerek o geceyi çadırında gözaltında tutarak beklemiştir. Ertesi günü esirler bir araya getirildiğinde soylular ayrı bir yerde toplanacaktır. Tutsakların kimliklerinin tespit çalışmaları sırasında Basilakis’in, imparatoru esirlerin arasında görüp ağlayarak ayaklarına kapanması üzerine yakalanan kişinin İmparator Romanos Diogenes olduğu anlaşılacaktır.
Selçuklu’nun Şifreleri
