Bir gün Hz Ömer, Nebiyyi Muhterem (sav) arkasında namaz kılıyordu. Peygamber (sav) en-Naziat süresini okuyorlardı. En-Naziat süresinin, ‘Ben sizin en yüksek Rabbinizim.” diye Fir’avn’ın kavmine söylediğini beyan eden, yirmi dördüncü ayet-i celilesi okuduğu zaman, Hz Ömer’in tüyleri ürperdi, galeyana geldi ve:
-Eğer ben o Fir’avn’ın zamanında hazır bulunsaydım, onun boynunu koparırdım, dedi.
Namazı kıldıktan sonra, Peygamber aleyhisselam, Hz Ömer’e:
-Ey Ömer! Namazda konuştun. Namazını kaza et, buyurdu. Bunun üzerine hemen Cebrail aleyhisselam gelip Hak Teala’nın, ”Ya Muhammed (sav), Ömer’e namazını kaza et deme. Biz onun namazını kabul ettik. O namazı bütün ümmetin namazları ile bir kıldık. Biz o merd-i gayuru severiz”, buyurduğunu haber verdi.
Dört Büyük Halife’den Menkıbeler – Şemsüddin Ahmed Sivasi
