Timur, artık savaşacağı Müslüman devlet kalmayınca, uzun müddet düşünüp hazırlığını yaptığı Çin seferine çıkmadan önce bilgin ve din adamlarını çadırına topladıktan sonra Allah’a şöyle dua etti:
”Yüce Tanrı insan aklının erişemediği tek Tanrı. Ben ki zavallı bir yaratığım. Senin sonsuz yapıtların yanında bir hiç olan kendi hizmetlerim için sana ne kadar gönül borcum olsa azdır. Hiçten beni yarattın. Düşkünken beni yücelttin, küçük soyumu dünyaya egemen kıldın. Savaşlarda kazandığım zaferler ve fethettiğim bütün ülkeler hep senin yapıtın. Çünkü ben zavallı bir tutsak yaratığım. Eğer benden gücünü ve şefkatini esirgeseydin, hiçbir şey yapamazdım.
Barışta bana huzur ve neşe veriyorsun, savaşta zaferin benim olmasını istiyorsun, devlet içinde beni egemen yapıyorsun. Düşmanları tarafından korkulan, millet tarafından sevilen bu kulunu daima kötülüklerden koru. Biliyorum ki bir toz parçasıyım ve eğer beni bir an bırakırsan bütün ünüm yok ve bütün büyüklüğüm bir hiç olacaktır. Hatalarımdan dolayı beni utandırma. Daima ödüllendirdiğin kulunu unutma.
Ve bil ki zamanım geldiğimde senin yapıtını tamamladıktan sonra, adını anarak son nefesimi vereceğim.”
Tarihimizde İz Bırakanlar Son Nefeslerinde Neler Dediler?
