İncili Çavuş sihirbazlığa ilgi duymuş ve bu konuda birçok beceriler edinip usta bir si
hirbaz olmuş. Sık sık çeşitli numaralar yapıp çevresindekileri eğlendirirmiş. Bir gün
çarşıda gezerken sırtında yumurta küfesi olan bir köylüye rastlamış.
Köylüye: –Hemşerim, yumurtaların kaça?
Köylü küfeyi yere indirip İncili’ye: –Tanesi beş para, hepsi tazedir.
İncili beş para verip bir yumurta almış, kırmış ve köylünün şaşkın bakışları ara
sında yumurtanın içinden bir sarı lira çıkarmış, mendiliyle parayı silip cebine atmış.
İkinci bir yumurta alıp aynı numarayı yapmış. Üçüncü yumurtayı da alacağı sırada köy
lü:
–Efendi yumurtalar satılık değil, demiş.
–Tanesine on para vereyim!
–Satılık değil!
–Bir kuruş…
–Beş kuruş bile versen satılık yumurtam yok, diyerek küfesini sırtlayıp oradan
uzaklaşmış. İncili de çaktırmadan onu izlemeye başlamış. Köylü tenha bir yere gelince
yumurtaları kırıp içinde altın aramaya koyulmuş. Bir, iki, üç, beş, on… derken yumurta
ların hepsini kırdığı halde hiçbir şeye rastlamayınca başlamış ağlamaya…İncili hemen
köylünün yanına yanaşıp:
– Hemşerim, her gördüğüne inanma. Al şu iki altını. Sanrım senin yumurtalarını
fazlasıyla karşılar, demiş.
