İbni Kesir şöyle yazıyor: Hz. Ali, şöyle seslenmişti: «Ey Muaviye, sen karşıma çık, Araplar benimle senin aranda yok olup gitmesinler, telef olmasınlar.» Hz. Ali’nin bu çağrısı üzerine Amr b. As, Muaviye’ye: «Haydi fırsatı değerlendir. Şu dört adamı öldürdüğü için Ali artık yorulmuştur.» deyince Muaviye, ona şu karşılığı verdi: «Vallahi biliyorsun ki Ali, asla yenilmez. Sen benden sonra halifeliği ele geçirmek amacıyla öldürülmemi istiyorsun. Haydi çek git buradan. Benim gibi birini hiç kimse aldatamaz ve tuzağa düşüremez.»
Anlatıldığına göre Sıffîn savaşı esnasında günlerden bir gün Hz. Ali, Amr b. As’a bir mızrak fırlatarak onu yere düşürmüş, Amr’m arkası açılınca Hz.Ali, onu bırakıp geri dönmüştü. Arkadaşları kendisine şöyle sormuşlardı: – Ey müminlerin emin! Sana en oldu ki Amr’ı bırakıp geri döndün? – Neler olduğunu biliyor musunuz? – Hayır. – Amr b. As, arkasını bana döndü. Arka tarafı açıldı ve akraba olduğumuzu, kendisine acımamı söyledi. Ben de kendisini bırakıp geri döndüm.» Öte yandan Amr , Muaviye’nin yanma döndüğünde Muaviye, ona şöyle dedi: “Allah’a ve arkana dua et ki kurtuldun.” ibni Kesir, “el Bidaye ven Nihaye”, 7/416-430 Hz. Ali a.s kendisi ise bu konu hakkında şöyle buyurmuştur: “Nabiğa’nın oğluna şaşarım; beni mizah ehli, şakacı ve halkı eğlendiren bir kişi olarak tanıtmış Şam halkına. Amr gerçekten batıl bir söz söyleyip günaha dalmıştır. Bilin ki sözlerin en kötüsü yalandır. O, konuştuğunda yalan söyler, söz verdiğinde sözünden döner. Kendisinden bir şey istendiğinde cimrilik edip vermez. Ama kendisi ister, bu isteğinde ısrar eder. Ahde hıyanet edip, akrabalığı gözetmez. Savaş olduğunda işe kılıçlar buluşmadan halkı kışkırtır. Kılıçlar çekilince de en büyük hilesi dönüp kıçını göstermesidir. Allah’a andolsun ölümü anmak, beni oyundan eğlenceden alıkoyar; ahireti unutmaksa onu hak söz söylemekten men eder. O, ancak az bir ücret vermesini şart koşarak Muaviye’ye biat ederek, bu az ücret karşılığında da dinini terk etti.” Nehcul Belağa, hutbe 84 demek ki, nasibilerin büyük sahabe, fatih, kumandan, cengaver ve s. olarak gördükleri Amr b. As ve Busr b. Ertad canlarını kurtarmak için soyunarak avretlerini açmışlardır.
