İkisi arasında teraziyi diğeri lehine eğdiren kuvvet, Vang Han oldu. Cengiz Han’a yardıma giderek onunla beraber, Oyrat ve Nayman sihirbazlarının çıkarttıkları bir fırtınaya rağmen Koyitan’da Camuka’yı bozdu ve aşağı Argun istikametinde çekilmeye mecbur etti. Vladimirtsov, Cengiz Han’ın düşman akrabaları Tayiçi’utlara karşı sonuncu bir seferini ve meşhur “Celme (Djelme)’nin sadakati” menkıbesini bu seferden sonraya koymaktadır.
Bu Celme menkıbesi de şudur: İlk hücumda püskürtülen hatta yaralanan Cengiz Han’a, yarasının pıhtılaşmış kanını emen sadık Celme bakmıştır. Bu muhtelif seferlerin hâlâ çok meşkük olan kronolojik sırası ne olursa olsun, Cengiz Han sonunda Tayiçi’utları tamamen mağlup ve bir kısmını hesaplı bir şekilde katliâm etti. Kalanları da zorla kendisine itaat ettirerek Borcigin klanının birliğini yeniden kurdu. Bir okla Cengiz Han’ın atını vurup yıkan genç bir Tayiçi’ut yahut daha doğrusu Yesut muharibi idamını bekliyordu. Kendisini affetti. Bu hedefini hiç kaçırmaz okçu, Cebe yani “ok” adıyla Cengiz Han’ın en mahir başbuğlarından biri mertebesine çıkacak, zafer arkadaşı Sübötay(Subötai) ile beraber Moğol destanının en meşhur kumandanı olacaktır.
